บุญของฉัน

บุญของฉัน

ฟังธรรมะ ทำใจให้ใสสะอาดบริสุทธฺ์ อยู่เสมอ บุญจาการฟังธรรมก็จะเกิดกับฉัน ฉันจะมีความสุขมาก ๆ ตลอดไป ฉันจะสะสมบุญของฉัน ให้มาก ๆ ทำบุญทุกวัน 

การให้อภัย

 

    สถานการณ์ปัจจุบัน ในวิถีชีวิตที่ตั้งอยู่บนความเร่งรีบ เราต้องเจอกับการแข่งขันกันทุกอนุวินาทีทั้งในทางธุรกิจ หน้าที่การงาน การดิ้นร้นหาเลี้ยงชีพในทุกสาขาอาชีพ เพื่อความอยู่รอดในสังคม ปัจจัยเหล่านี้เป็นตัวกำหนดให้เราต้องพบปะผู้คน ต้องเจรจา ติดต่อสื่อสาร ซึ่งบางครั้งอาจทำให้เรามีอารมณ์ที่ขุ่นมัวได้ไม่เว้นแต่ละวัน และสาเหตุหลักที่ทำให้เราขุ่นมัว หงุดหงิด รำคาญใจ ก็คือความโกรธ หากเราปล่อยให้อารมณ์เหล่านี้เกาะกุมจิตใจนานๆ เข้า ก็เท่ากับว่าเรากำลังทำร้ายตัวของเราเอง เพราะฉะนั้น เรามารักตัวเองด้วยการ ให้อภัย กันดีกว่า

 

การที่เราสามารถให้อภัยคนอื่นได้ด้วยใจ ก่อนอื่นเรายอมรับตัวเองให้ได้ก่อนในความเชื่อที่ว่า

 

1.	ความเชื่อว่าเราเสียประโยชน์
2.	ความเชื่อเราคือผู้ถูกกระทำ เราไม่ใช่คนผิด
3.	ไม่ยอมรับว่าตนเองผิด
4.	คนผิดต้องได้รับโทษ

 

*ความเชื่อเหล่านี้จะทำให้เราไม่สามารถให้อภัยคนอื่นได้ วิธีง่ายๆที่จะทำให้เราสามารถให้อภัยคนอื่นได้ด้วยความจริงใจ

 

1.	เขียนรายชื่อคนที่เรา คิดว่าให้อภัยไม่ได้
2.	เขียนระบายความรู้สึกคับแค้นใจของเราต่อท้ายรายชื่อเหล่านั้น อ่าน แล้วก็ทิ้งลงถังขยะ
3.	จินตนาการเข้าไปในใจของคนๆนั้นว่าทำไม่เขาต้องทำอย่างนั้น ถ้าเป็นเรา เราจะทำอย่างไร
4.	เขียนสิ่งที่ควรจะขอบคุณเขาคนนั้น
5.	ใช้คำปฏิญาณ ว่าต่อไปนี้ฉันจะให้อภัยคุณ และกล่าวขอบคุณ
6.	เขียนสิ่งที่อยากขอโทษ
7.	เขียนสิ่งที่เราได้เรียนรู้จากเขา
8.	ประกาศว่า ฉันจะให้อภัยคุณ หน้ากระจก

 

การกระทำบางข้อตอนแรก เราอาจจะรู้สึกฝืนๆ แต่ถ้าเราทำซ้ำๆ ความรู้สึกให้อภัยก็จะเกิดจากใจจริงของเรา

 

*ข้อคิดทางธรรมในอีกแง่มุม ซึ่งเราสามารถนำไปปรับใช้กับชีวิตประจำของเราในการให้อภัย คือ

 

1.เห็นโทษ  เราต้องเห็นโทษของความโกรธหรือความขุ่นมัว ว่าเป็นเรื่องที่ทำลายสุขภาพของตัวเราเอง ให้เรามองภาพรวม อย่ามองด้านเดียว เพราะหากเราผูกโกรธ ผลที่เกิดก็จะติดตามข้ามภพข้ามชาติ เหมือนเราแบกซากศพไปกับเราทุกที่

2.เห็นสาเหตุ เราต้องมองย้อนกลับไปหาเหตุ ว่าทำไม่เราถึงให้อภัยไม่ได้ ไม่มีใครดี 100% ในเสียมีดี ในดีมีเสีย ให้เรามองทุกอย่าง 2 ด้านเสมอ

โลกใบนี้

ทำไม โลกใบนี้ จึงมีผู้คนมากมาย มาเกิดอยู่อาศัย ใช้ชีวิต ต่าง ๆ นานา ๆ ชอบต่างกัน มีแบบอย่างของชีวิตแตกต่างกัน


เมื่อวานซืนผมเดินทางไปหมอชิต เพื่อที่จะกลับบ้านต่างจังหวัด เจอคนรอรถอยู่มากมาย แน่นหมอชิต เนื่องจากเป็นช่วงหยุดวันแม่ ต่อเนื่องหลายวัน  ต่างคนต่างมา และต่างกันก็ต่างไปคนละที่คนละแห่ง  ผมคิดว่าโลกใบนี้ก็เหมือนกัน ต่างคนต่างมา อยู่ด้วยกัน แล้วก็ต่างคนต่างไป วนเวียนอยู่เช่นนี้ ไม่จบสิ้น

อย่า! หมดกำลังใจ

เมื่องานหรือสิ่งที่เราลงมือทำกำลังจะล้มเหลว

จง อย่าหมดกำลังใจ หรือ ท้อแท้สิ้นหวัง

จงเชื่อมั่นในตัวเองว่า งานนี้เราต้องทำได้

สำเร็จและดีกว่าที่เป็นอยู่ในขณะนี้

จง เรียนรู้ว่าสิ่งใดจะเป็นสาเหตุของความล้มเหลว

เราต้องทำความเข้าใจ ป้องกันและเอาชนะให้ได้

ชีวิตเราจะมีความหมายและตื่นเต้นก็ต่อเมื่อ

มี อุปสรรคขวากหนามมาท้าทายและ เราไม่ยอมแพ้

แก่อุปสรรคใด ๆ เรา..ก็จะเป็นผู้ชนะ ในที่สุด